پیاده روهای کرمان و سردرگمی پیاده ها

پیاده روهای کرمان و سردرگمی پیاده ها

نگاهم به ویترین مغازه ای دوخته شده است ،زیر پایم به ناگاه خالی می شود ، برای فرار از روزمرگی و داشتن اندکی آرامش ، در پیاده رو قدم می زنم ، سر به زیر و آرام!

به ناگاه سرم به تابلو تلویزیونی شهرداری می خورد ، دست بر سر ، مسیرم را دنبال می کنم به ناگاه خودرویی با بوق ممتد از کوچه ای که دیدش را شهرداری کور کرده است ، من را به خود وا می دارد ،دست بر سر و ترس بر دل ،مسیرم را دنبال می کنم ،با مسیر بسته ای مواجه می شوم که دو سه سال است برای احداث ساختمان داربست زده اند.

دیگر قدم زدن در پیاده رو را حق شهروندی خودم نمی دانم و با هزار ترس و لرز و قصدی در حد یک قهرمان ، تلاش می کنم در یک مسیر رفت و برگشت از پیاده روهای بولوار فردوسی عبور کنم.

شروع و خط استارت را ابتدای بولوار فردوسی از سمت پارک نشاط به طرف چهار راه تهماسب آباد در نظر می گیرم ،وجدان خود را روبروی ساختمان پزشکی آراد به داوری دعوت می کنم.

تازه نفس و قبراق قدم می زنم،چند متری که نرفته ام ،مسیر پیاده رو بسته می شود ، به خیابان می آیم ،به کوچه شماره 6 که می رسم، شهرداری یا با مجوز شهرداری در اینجا پیاده رو را بسیار کم عرض کرده اند، پایم در چاله می افتد ، سرم به تابلو می خورد ، دستم به عابری می خورد ، خیلی هنرمندانه زیگزاک گونه صندوق صداقات، جعبه تقسیم برق ، چهار میله بلند خطرناک سر به هوای تابلو شهرداری و میله آهنی تابلو راهنمای شهرداری را رد می کنم .

می خواهم به پیاده رو آن سو بروم ، روبروی خیابان سپه ، کنار خط عابر پیاده می ایستم ، جرات نمی کنم ،چون چراغ راهنما برای عبور من که پیاده ام ، قرمز نمی شود و خودروها با چراغ سبز همیشه در حرکتند.

توقفی می کنم و آقای شهردار را برای گفتمان دعوت می کنم.

آقای شهردار !!

اینجا بی معناترین خط عابر پیاده ترسیم شده است.

آقای شهردار !!

مگر پیاده رو مسیری نیست در امتداد خیابان برای پیاده ها ؟ آیا قدم زدن در پیاده رو حقوق شهروندی ما نیست؟

مگر در پیاده رو نباید اصول حفاظتی و ایمنی برای پیاده ها لحاظ شود؟ مگر پیاده رو

به عنوان یک شاخص از وضعیت تمدن و فرهنگ نیست ؟ مگر در صدور مجوزها برای ساخت و ساز ،حقوق شهروندان نباید مد نظر باشد؟ مگر در پیاده رو باید اینقدر پستی و بلندی باشد؟

مگر تیر برق ،جعبه تقسیم مخابرات و برق ، دکه و لوازم مغازه ،سطل زباله ،تابلو ،صندوق صدقات ، چاله چوله و...جایشان در پیاده رو می باشد؟

چرا حقوق شهروندی رعایت نمی شود و این همه تعرض به حریم پیاده رو صورت می گیرد؟

مگر حق مسلم شهروندان استفاده از پیاده روهای ایمن و استاندارد نیست ؟

آقای شهردار ، سد معبر های مختلف ، وجود نخاله های ساختمانی بنا های در حال ساخت و ساز ، خودروها و موتوسیکلت های پارک شده درمسیر رفت و آمد شهروندان وعلاوه بر این متفاوت بودن پوشش کف پیاده روها که به گونه ای باعث زشتی چهره شهر و پستی و بلندی شده ، تنها بخشی از مشکلاتی است که تشویش ، ترس و اضطراب عابران پیاده در زمان عبور از پیاده روها را در خیابان فردوسی به دنبال دارد .

آقای شهردار !! اینجا خیابان فردوسی است ، خیابانی قدیمی که زیارتگاه عباسعلی ، باغ موزه هرندی و نمایندگی وزارت امور خارجه در آن می باشد .

آقای شهردار !! اگر صدایم را نمی شنوید ، لااقل در پیاده روهای شهر کرمان به خصوص خیابان فردوسی قدمی بزنید!

حمید هرندی

به کتاب هایمان احترام بگذاریم...