گسل بی اعتمادی مردم به دستگاه ها و نهادهای کشور

گسل بی اعتمادی مردم به دستگاه ها و نهادهای کشور

گسلی به حرکت در می آید ، جابجا می شود و لرزه ای چند ثانیه ای بر گُرده زمین ...دل ها می لرزد ،آوار و مرگ و دوباره مرگ و دوباره ستاد مدیریت بحران و بحران مدیریت.

نمی دانم چرا گسل هایمان این همه نامهربان شده اند و هر بار بساطشان را از جنوب تا غرب این مرز و بوم پهن می کنند !!

نمی دانم چرا مردمان این مرز و بوم باید همواره مورد آزمون قرار گیرند!!

نمی دانم ،نمی دانم ...ولی این را می دانم ،گسل های زمین همراه با لرزه های غم و غصه ،گسل بی اعتمادی مردم به نهادها و دستگاه های دولتی را در بر دارند.

بر ویرانه های غرب کشور ، آبادی ساخته می شود ، همانطور که بر ویرانه های بم ساخته شد و نخل کاشته شد، ولی بر ویرانه های این بی اعتمادی ، دیگر کسی نمی تواند اعتماد بسازد!!

سیل خودروها و مردمان مشتاق و نوعدوست در مسیر غرب کشور ، دلگرمی برای مردمان کُرد می برد و دلسردی و تأسف برای مسوولان سوغات می آورد.

گُسل بی اعتمادی چپ و راست ، اصلاح طلب و اصولگرا نمی شناسد، حالا دیگر مردم حتی یک من آردشان را خودشان می خواهند خمیر کنند و به آسیب دیده گسل برسانند.

بازسازی این بی اعتمادی را دیگر نمی شود مدیریت کرد ، بحران بی اعتمادی مردم به نهادها و دستگاه های مسوول، همان بحران مدیریت است که درمانش در مدیریت بحران شاید خیلی دیر شده باشد.

راستی مسوولان !! پس از ماست مالی مسکن مهر ، جای مطمئنی را سراغ دارید که کمک من را به کاک ممد ، هموطن کُردم برساند، به شما بی اعتمادم.

حواستان باشد اعتماد مردم به لرزه افتاده است و باز حواستان باشد، هیچ بانکی اعتماد وام نمی دهد و در هیچ ستادی نمی شود بحران بی اعتمادی را مدیریت کرد!!!

به کتاب هایمان احترام بگذاریم...